Etiket arşivi: Kalem-i Aşikâr

ISLAK DUDAKLARIYLA SOKAKTA BIRAKTIĞIM O KADIN…

Yazdım… Uzun zaman ve uzunca, yazdım. Fakat yazmak bir şeyleri değiştirmiyor. Keşke yazdıkça değişse her şey… Kendi acılarım beni kollarımdan tutup dibe çekiyor. İçim karanlık bir boşluk. O boşluğun kimliksiz kahramanı da benim.  Beyazların siyahileri sömürdüğü gibi insanlarda birbirinin umutlarını … Okumaya devam et

Denemeler ve Hikayeler kategorisine gönderildi | , , ile etiketlendi | ISLAK DUDAKLARIYLA SOKAKTA BIRAKTIĞIM O KADIN… için yorumlar kapalı

HARMAN ZAMANININ YAZILARI…

İnkâr edemem bu sancıları. Memleketin dağları,  bir uçtan bir uca bağlı. Taş taşır göğsünde, bu zamanın insanı. Garip bıraktın işte, bir yanımı. Bizim karakaşımıza verilen bahttan, çıkmaz bir hayır. Harmandan tozundan mıdır bilmem, Gözükmez yolların, bakmaz güneşin. Bu yüzden gittiğin … Okumaya devam et

Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | HARMAN ZAMANININ YAZILARI… için yorumlar kapalı

ACILARLA DEĞİRMEN BAŞINDA ÖĞÜTÜLEN BENLİKLER…

Ben yaşarken oldu, değirmen gibi öğütülen sevincim. Sevincim? İnsanın kendi değirmeni başında, başı eziliyor. Kimse fark etmeden, biraz da budalaca…  Ağır bir travma geçiririm her gün. Beynimdeki her kan hücresinin geçişini her zerreme kadar hissettiğim bir travma. Sokak lambasının ışığı … Okumaya devam et

Denemeler ve Hikayeler kategorisine gönderildi | , , , ile etiketlendi | ACILARLA DEĞİRMEN BAŞINDA ÖĞÜTÜLEN BENLİKLER… için yorumlar kapalı