HANİ GÖZLERİN VARDI İSTANBUL…

Ahhh İstanbul..
Hani gözlerin vardı
Gülüşleri günbatımları gibi sıcak
Okyanus kadar mavi ve derin
Her dalgasında kalbinin kıyılarına vuran aşklar vardı
Asya’dan Avrupa’ya bir vapur mesafesi
Sürgüne giden aşıklar…
Gözlerinden Abı hayat süzülen
Membalar çağlardı..
Her sabah baharlar doğardı
O mahmur bakışlarından
Ve göz kapaklarından salıverilen
göçmen kuşlar uçardı gönüllere
Şarkılar, şiirler konduran
Şen şakrak, sıcak..
Hani gözlerin vardı
Mavi ve derin..
İçinde dinmeyen özlemler
demlenmiş
Aşkı arıyan gözler vardı gözlerinde
Neden dir,Niye dir
kapattın gözlerini
Zifiri zindanlar gibi..
Günler doğmuyor
Mehtap geceye küskün
Tutamıyor bu yürek, yüreğini
Korkuyorum…
Korkuyorum tut ellerimi
Kuşlar, kuşlar üşüyor
Martılar ölüyor
Nolur,Nolur..
Yeter ki kapama gözlerini
Sevgili…

Funda Emre













Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.