Sokak…

Üstümde koca bir sokak var
Üstünde koca bir ay
Ve bugün bizim mahalle hiç olmadığı kadar sakin
Çay demeyip bir bardak bile içmeden bu şehirden kaçasım var.
Pencereye çıktığımda göremeyeceğim kadar uzakta bir adam,
Uzansam dokunacağım kadar yakınımda.
Ellerim küçük oyunlar oynuyor
Bir elim adamın boynunda
diğeri pencerenin pervazında
Ahşap bir masanın yanı başında
Çatlak parmaklarıyla kitapları karıştırırken
Öpüyorum ellerinden
Tanrım diyorum
Bunları benim için yaratmadıysan neden önüme koydun?
Tanrı kızıyor birden
Asasını yere her vuruşunda daha bir çatlıyor adamın kırmızı parmakları
Avazımın çıktığı kadar bağırıyorum tanrıya
Tanrı susuyor birden.
Sonra bir el tutuyor ensemden
Daha önce hiç ensemden tutmamıştı biri
Bundan olacakki korkuyorum aniden
Sıska bacaklarım titriyor
Ellerim
Ellerim eskisinden de küçük
Hiç olmadığı kadar küçülüyorum birden
Ve eski bir cüzdanın en ücra köşesine kıvrılıp saklanıyorum
Cüzdanın üstünde koca bir sokak var
Sokağın üstünde ay.

Tekirin Defteri

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.