Uyandığım gökyüzü bugünün.
Kalktık mı düşmüştük ya dün?
Peki var mı alan yarından bir duyum?
Her günüm aynı gibiydi neden bu kadar çok şey değişmiş şimdi?
Körebe mi oynuyorduk biz yoksa gökkuşağına mı tutulmuştuk?
Sonra ne olmuştu? Bilinmez.
Bilinmezler içinde kaybolmak nedir bilir misin?
Ah! ben çok gencim ölmek için.
Peki yaşamak?
Nedir yaşamak? İhtimaller dahilinde var olmak.
Ya da yok olmaya yüz tutmak.
Her sabah yüzünü iki elinin arasına almak.
Elimi tutsana, kayboldum galiba.
Kaybolduğum uçsuz bucaksız yer kendi hayallerim.
Hayal etmek midir acı veren, gerçekleşmeyeceğini bilmek mi,
yoksa düşer kırarız da kırıkları mı batar kalbimize?
Hayalleri bi torbaya koyalım da gelelim göz torbalarına.
Saat 3:58 son günlerde rastlayanınız var mı uykuya?
Yavaştan kapatıyor göz kapaklarım mesaisi biten gözlerimin kepenklerini.
Uyuyunca nasıl geçer bu şey ya da nedir bizi böyle düşündüren şey?
Düşünceler, sanrılar ha bi de ağrılar size de iyi geceler.
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ayşe KAYA) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.