Her Yol Sana Çıkıyor…

Vicdanımın çığlıklarını bastırdım gülüşlerimle.

Bu gün yine seni düşünmemek adına oyaladım zihnimi.

Yine adını anmamak için açmadım ağzımı.

Elim gider diye yanaklarına, çıkarmadım ceplerimden.

Görürüm diye seni en olmadık zamanda, kapadım gözlerimi.

Belki senin sesini duyarım ya da biri ismini zikreder diye sağır oldum.

Deli oldum, kör oldum , kötürüm oldum.

Sensizliği kabullenmek için yeri geldi dilsiz oldum.

Senden köşe bucak kaçarken yine kendimi senin kucağında buldum.

Hepsi beyhude birer çaba.

Senden kaçmak için attığım her adım sana gelir, senden uzaklaşmak için girdiğim her yol sana çıkar oldu.

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Emre Karaca) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Emre KARACA, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.