Oturup, anlat desen,
Anlatacak o kadar çok şey var ki
Ama bugünü anlat desen,
Sadece “sen doğdun.” derdim.
Bu her şeyi anlatırdı, inan ki.
Bugün sana özel, bana hüsranlı bir gün
Senin yüzünde tebessüm
Benim içimde, kırık kalbin parçaları var.
Sen hediye paketlerini açarken,
Ben mendil paketi açıp, tüketiyorum.
Seninle ben bu öykünün kaybeden iki kahramanıyız,
Artık bu hayatta iki garip yabancıyız.
Şimdi kalan ömrümü değerlendirmek için,
Mutluluk trenini kaçırmama zamanı
Son seferine koşarak, inan ki,
Hayatından tamamen çıkıyorum.
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Selin SABCIOĞLU) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.