Bir Çınar Sağanağı…

Bir kelime çektim yapraklar kızarırken
Koca çınar ; esirgemez gövdesini güçsüzlerden
Her tohum rüzgâra sığınır ,her çiçek ağaca
Kıskanmaz yavrusunu anne : ulu çınardan

Ulu çınar adını salar boşluğa
Namı yürür sonbahar diye dökülür
Gövdesinden aşk cümleleri
Kabul görmezler bu ulu bağışlayıcıdan

Çınar ; yaşamasını bilenledir ,yazmasını değil
En çok aşk sözleri çınarlara kazınır
Çınar , köklerine su dökenledir
Gövdesini kazıyanlarla değil.

Umursamaz uçuşlarıyla kuşlar geçti üzerinden
Çınar ,dilek tutmaz ; dua eder
İçinden bir kuş geçirdi ki ; bu kış eşlik etsin diye
Ve kanadından yoksun koca gövdeli bir kuş düştü üzerine
Kalbi rüzgârdan da iriydi , çınar derin bir sevgiyle sarıldı
Tüyleri ankadan da parlak bu kuşa..

Bu eserin telif hakkı yazarın (Sefa SARAÇ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Şair Durağı, Sefa SARAÇ kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.