Dokunaklı günler
Gece yüreksiz
Pır pır ediyor gözlerimde aydınlık
İlk kez yorgansız ayaklarım yanıyor
Eylül sağanağı vardı eskiden
Şimdi her şey çok sıcak…
Daralan bir şeyler var, gözümde büyüyen
Bu bir çeşit huysuzluk desem; kesinlikle değil…
Şundan pay biç…
Gölge isterken bulut ruhuma fazla geliyor
Dün de uyku dilenirken çocukluk hayalimden, güneşin pembeliğini kaçırmışım
Birkaç gündür hep böyle alışkanlıkları bozuyorum
Ondan önceki günü hiç sorma…
Eylül bir… (Her şeye sebep zaten o…)
Ne talihsizsin…
Sana koklarsın diye geceyi beklettiğim iki gül ellerimde o gün kurudu
Canımı acıttı bir şeyler
Bir türlü sağa çekemedim kendimi
Solum uyuştu, morardım…
Çok korktum… Hala kekeliyorum…
Halime üzülenler oldu penceremden uzanıp rüzgar gibi
Bir bilene sor dediler…
Bir bilen iyi bilirmiş benim halimi…
Ben de tüm hikayelere sordum…
Ayrılık düşmüş senden bana
Öyle söylediler
Kanayım mı dediklerine bilemedim…
Sana sormak da gururmuş
Öyle dediler…
Sorayım mı sana bilemedim…
O değil de ben bunca şeyi bilemezken
Sen nasıl bir çırpı da bildin…
Bir türlü bilemedim…
Bilemedim… için 2 cevap