Kış gelince azalır zengin yalnızlığım
En çok rüzgarın sağa sola savurduğu karın adım adım büyüyüşü büyüler benliğimi
Biraz sıkılınca ayaz toplayan camın kenarında geceye inat cıvıldayan yıldızları sayar gözlerim
Üşümeye yüz tutarken karanlık, bir yudum çayın sıcağına kanar; yankısı olmayan duvarlara tek tek dünümde kalan şarkıları fısıldarım
Belki bir tane de Atilla İlhan şiiri okurum çok uzakta bıraktıklarıma
Bazen etkilenir şiir yazmaya kalkışırım. Ama çok sürmez beceremediğimi anlamam…
İkinci esnemeyle farkına varırım geçen zamanın
Yavaş yavaş soğuk vurmaya başlar parmak uçlarımı ve yüzüme yorgunluk çalar ölümü çağıran uyku
Sıcağı ve korkularımı hissetmeden çabucak dalarım rüyaya
Artık geceyle bütünleşir tüm varlığım ve yalnızlığım.
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ahmet KİRAZ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Zengin Yalnızlığım… için 2 cevap