Bir Şehidin Gözyaşı

Ne hayallerim vardı benim hepsini yıktılar.
Ne umutlarım vardı bir bir soldurdular.
Yaktılar beni yaktılar.
Bir Mehmetçiği daha toprağa koydular.
Ne hayallerim vardı benim..
Teskeremi alıp babama gidecektim.
Yiğidim vatan görevini bitirdi diyecekti
Boynuma sarılacaktı gurur duyacaktı
Benim babam…
Ne hayallerim vardı benim
Anamın ellerini öpecektim
Hasret kaldığım yemeklerini tadacaktım
Ayaz gecelerde tuttuğum nöbetlere inat
Dizlerinde yatacaktım anamın.
Ne hayallerim vardı benim hepsini yıktılar
Yollarımı gözleyen bir yarim vardı
Onu götürecektim anama
Evlenecektim yuva kuracaktım
Evlatlarım olacaktı benim
Vatana millete sadık
Evlatlar yetiştirecektim ben
Ne hayallerim vardı ahh hepsini yıktılar
Kapkaranlık bir geceydi
Hainler bizi pusuya düşürdü
En sevdiğim tertibim
Vuruldu yere düştü
Tertip kalk hadi kalk tertip dedim
Açmadı gözünü şehadete yürüdü
O an ellerim titredi ciğerim yandı
Gözlerim öfkeden kana bulandı
Ya Allah dedim çıktım siperden
Kaç tane hain vurdum sayamadım
Bende vurulmuşum hiç anlamadım
Hiç canım acımadı hiç acı duymadım
Komutanım baş ucumda
Dayan aslanım dayan diyo
Kurtarıcaz seni ne olur dayan
Bak sana söz artık nöbet yok
Yeter ki dayan Komutanım dedim
Keşke sağ kalsam da
Bütün nöbetleri ben tutsam
Bir Mehmetçik ölür bin Mehmetçik
Doğar…
Bu vatan sahipsiz değil..
Anama söyleyin ağlamasın ardımdan
Yas etmesin babama söyleyin yıkılmasın
Dik dursun eğmesin başını
Oğlun peygambere komşu oldu deyin
Gurur duysun benim babam
Son bir mektup yazdım yarime
Az da birikmiş param var
Gelinlik alacaktım ona kısmet olmadı
Sana emanet komutanım Göderirmisin?
Komutanım babacan adamdı
Son nefesimde bile güldürdü beni
Emredersin Asker dedi
Selam çaktı….

Zehra Arat

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.