Kategori arşivi: Sefa SARAÇ

Sessiz Güvercin…

Dağıldım bende birgün Yedi kat yabancı analarının Kanatlarına sığınırken Şehmuz ve Dimitry’nin Ağladığını gördüm bir ağustos Kınalı Şehmuz sıcağında ve Bir bayramın ortasına sarışın yalnızlığıyla Doldurulmuş bir av hayvanı gibi Asılı kaldığını kapılarda Gümrükler hep hoştur pis ve rutubetli olduğu … Okumaya devam et

Şair Durağı, Sefa SARAÇ kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Sessiz Güvercin… için yorumlar kapalı

Bir Sonbahar Şiiri…

Dokunamıyorum bu pürüzsüz düzene Açıklanamaz bir uzanış sarmalıyor tüylerimi Okşuyor hayat anne edasıyla. Günahlarım Dökülüyor yapraklar yağarcasına sulara Uzanıyorum gövdem değiyor rüzgâra Yansıyan bakışlarıyla tenime dokunuyor soğuk Alışıyorum,karışıyorum,eriyorum Bitiyorum ve süzülen ruhumla sularda Bir boşluk bırakıyorum hayattan Alamadığım neşeyi tadıyorum … Okumaya devam et

Şair Durağı, Sefa SARAÇ kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Bir Sonbahar Şiiri… için yorumlar kapalı

Üçgen Üç’ken…

Bir olur mu ? diye haber salındı Ayırt edilemez değildi mevsimler birbirinden Kesilmez bir uğultuyla sürüklendi gökyüzü Bütün çıkarsamaların yegâne ortak noktası Kuma gömülmüş başıyla onayladı kuş rüzgârı Bir sağanak habercisiydi bu sessizlik Kuşkusuz esti kuşlar çalımlı ve apaçık Değmedi … Okumaya devam et

Şair Durağı, Sefa SARAÇ kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Üçgen Üç’ken… için yorumlar kapalı