Üçgen Üç’ken…

Bir olur mu ? diye haber salındı
Ayırt edilemez değildi mevsimler birbirinden
Kesilmez bir uğultuyla sürüklendi gökyüzü
Bütün çıkarsamaların yegâne ortak noktası
Kuma gömülmüş başıyla onayladı kuş rüzgârı
Bir sağanak habercisiydi bu sessizlik
Kuşkusuz esti kuşlar çalımlı ve apaçık
Değmedi hiçbiri birbirine karışmadı sular kimseye
Bütün yapraklar aynı yöne eğdi boynunu
Taif ten miydi bilinmez bu ürperten soğuk
Annelerine sokulu verdi bütün yavrular
Kanatlarının demirden yapıldığı bir anne
Sardı yavrularını sımsıkı ve sıcak
Bir olmadı hiç aynı haberi duyan kulaklar
Kiminin ağzı haber saçtı kumlar döküldü dişlerinden
Kimisi ağzını açamadı beton gibi dondu kaldı
Yağdı Yağdı Yağdı ıslanmadı beton kurumadı, çatladı
Yağdı yağdı yağdı inci dişlerden döküldü kaldı
Hüzün bastırdı mevsimi Yağdı Yağdı Yağdı
Tutuştu yuvarlak hesap yapanların eteği
Tutarsız gövdesinle irkildi tavşan
Koştu Koştu Koştu
Çıkardı mevsimlik işci gömleğini
Durdu. baktı . sustu sustu sustu
Ay sonunun hesabınla sıçradı yataktan
Dürülmüş bir iç yazı , tamı tamına eksiksiz bir alın
Doğruldu yeniden doğar gibi doğudan ve doğruldu
Hiç batmadı güneşi satmadı incileri
Ve sustu. Ayrıldı arasından bütün sapanların tek kaldı
Dosdoğru kaldı ateş aldı sol yanını yandı yandı yandı
Taviz vermedi hiçbir rakamdan hesaplı bir yalnızlığı vardı
Geldi çattı soğuk rüzgârların yemini
Başladı sağanak . Yükseldi Yükseldi Yükseldi
Gülümsedi karanlıkta ışıl ışıldı dişleri
Ve güldü, ürperdi sessizlik, kustu içini
Ve tekrar güldü , çözüldü diller
Hepsi Onu anlattı durdu . İncinmedi inci döken.
İnci inmedi hiç yağmur döken avuçlardan
Ve yükseldi , güneşi kaplıyordu ışıltısı
Sonsuz bir iç çekti ve Yaşadı Yaşadı Yaşadı..

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sefa Saraç) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Şair Durağı, Sefa SARAÇ kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.