Etiket arşivi: cahit zarifoğlu

Tatil…

Nehirler Uzun uzun ağlayan söğütler Birine bir kadın tutunmuş Biri bir kaval üfürüyor Sürü nerdeyse görünür Akşamın zili olmalı Bazı kulaklardan tam-tamlar Karışır büyücü ağzı El eli tutar gözyaşı boşanır Daha başındayız iklimin Kızıl saçların Kor bakışın Kulübeler yanıyor Yaramz … Okumaya devam et

Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Tatil… için yorumlar kapalı

Nerede Bulabilsem Seni…

karanlık basmadan ovalarıma kainatın duru illetsiz aydınlıkları katılaşırken çocuk ruhlarında karanlık basmadan kararmadan taşıtlar et kemik taşıtı tam da mayalanmış yüreğimin hamuru ve ne yakıp kavuran yaklaştırmayan kalıplara hiçbir daraban olmadan ziynetli topraklara da yanardağ akıntısı yer cazibesine mermut akan … Okumaya devam et

Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderildi | , , , , , ile etiketlendi | Nerede Bulabilsem Seni… için yorumlar kapalı

O Çocuk…

Bahçeden çocuk sesleri geliyor Hayatı dinliyorum İçim yoruluyor, ruh yoruluyor Büyük gözlü çocuk İnsanın içine kadar bakıyor Sorar gibi – Nerede benim babam Kendimi şöyle görürüm düşümde İki ata birden binmişim Biriyle kuzeye saldırıyorum Ötekiyle Alkan lalelerin Kıpkızıl tutuştuğu sulara … Okumaya devam et

Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | O Çocuk… için yorumlar kapalı