Temenni…

Katl-i vacip olur mu birgün hüzünlerin

Soğuk yutan parmaklarda acıyı gidermek

Bir dokunuşta sonsuz unutmak sarı zemheriyi

Sensizlik iklimi estiren rüzgarı dindirmek

Mümkün olur mu ?

***
Tebessüme satsak yok pahasına her şeyi

Gözyaşına dokumasa hiçbir keder

Yürek açsa yalnızlıklara darda kalan tüm ümitler

Nefes nefes doğsa yarınlara güneş tutan mutluluk

Güzel olmaz mı ?

***

Söze gam yok temenni varsa gönülde

Gözler hayallerle de uzakta biter

Bu şiir bu saatten sonra mısra istemeden de uzar gider

 Ahmet KİRAZ

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.