Çocuk ve Umut…

Bir sabah uyandın ve
Hava puslu,
Gökyüzü karanlık.
Saman sarısı kırların kışı beklemesi,
Kaybolan ışık huzmesi gibi,
Mutluluğa dair umudun kesikse,
Dünyadan, insandan, sevmekten uzaklaştıysan,
Kör kuyunun dibindeki taş gibiysen,
Uçsuz bucaksız uçurumsa başladığın gün,
Bir çocuğun yüzüne bak…
Her şey kusursuz olmaz birdenbire,
Fakat güzel şeyler düşünmeye başlarsın.
Yemyeşil bir tomurcuk filizlenir sol yanından.

Afacan DİLEKÇİ




Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.