Yar’e…




Sessizliğin başkentindeyim
Yare bir şey söylemeyin
Bıraktığı yer yel oldu aşikar
Yağmur yağdı toprağa karıştı
Yaşayanlar olarak öldüğümüzle kaldık
Umut yok, lakin lüzumda
O kadar hiç o kadar boş
Bir o kadar manasız
Rüzgardan yan yatmış otlar bıraktım ona
Ve ben Sessizliğin başkentindeyim

Ebru Beste

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.