Dinmeyen Ölüm…

Hangi insan unutabilir unutulmuşluğunu
Hangi ruha d/okunmaz yalnızlık…
Kim dayanabilir cam kenarına nazır iki eli b/ağrında 
Kim hüzünsüz y/aşar böyle hayatı
Vefa sarartan sonbahara küskünlük 
Unutulacak yarınlara tahammülsüzlük
Duvarlara dert y/anmalar
İşte bu yüzden…
Sonra mı ?
Elde sokak lambasına nazır bir iki hatıra
Fidanken toprağa işlenen meyvesiz kalan birkaç sevda
ve
Allaha emanet bir canla s/issiz yorgunluğa elveda…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ahmet KİRAZ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.