GONCALARIN PAPATYASI

Nasıl bir şeysin sen
Sana dokunan rüzgar en çok beni üşütüyor
Ve yağmur yemiş toprak kokunla
Her an içimde geziniyorsun
Öyle ki derler ya teşbihte hata olmaz
İşte tam o hesap
Ziyan bende envar olmadığı demde
Ne için tükendiğini dahi bilmeyen
Harareti ile anbean kaynayan bir suydum
Tam yandım bittim derken goncaların papatyası
Sen doğdun hayatıma
Ben doğdum
Buharım elinde mavi bir bulut oldu
Ve ol zamandan beri bir tek sana yağmur
Bir tek sana gölge

AHMET KİRAZ

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.