KAPI ARALIĞI…

Dünya dünden çok daha farklı artık.
Zaman hep yarından yana kullanıyor sırasını
Sanki gözlerinde saklanacak bir yer var
Ama ben inatla en kuytu
Ve en uzağını seçtim yanının.
Kapı aralığından sıska bedenim geçemiyor
Merdivenin en altına atıyorum dizimin titreyenini
Ara sıra paspas altına süpürdüğüm ne’m varsa
Tozu dumana katıyor evimin.
Perdeleri çekiyorum, göğün yüzü bulanık.
Ellerimle dağılan bulutları düzeltiyorum
Saçlarım kısalıyor , ellerim saçlarımda
Arkada Ince bir saz…
Seyyan Hanım çalıyor
Sokağa bakıyorum, duvarlar bomboş
Birazdan ağlayacakmış gibi
Yanıp sönüyor lambası sokağın
Bir bank, denize nazaran…
En çok da yakamozlarin kucağında.
Bir türkü mırıldanır gibi kederli…
Başını yana çeviriyor,
Sol omzuna düşüyor kara saçları
Alnında kaşına değen kahkülü
Ay ışığını kapatıyor.
En çok da yakamozları.
Deniz durgun,
Sokak sessiz.
Kapı, aralığına sıkışmış bedenimi kaldırıyor
En uzak bir köşeyi seçiyor
Saklanacak bir yer daha buluyorum gözlerinde.
Dünün tozu yüzüme vuruyor
Perdeleri kapatıyorum , ev bulanık
Ellerimle bulutları çekiyorum kanepeden
Ellerim saçlarımda,
Saçlarım kısacık…

Ji

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.