BOYNUN DIYORUM (EN BUYUK KAVGAM)…


‘Benle güzelsin’ dedi
Ellerimi bir yumru gibi tutup
Şuramdan, tam da değdiğin yerden
Bir kuş uçup pencereme kondu .
Kanepem, yastığım
Kahve fincanı
Bu duvar, önümdeki
Hatta arkamdaki duvar dahil
Hepsi çiçek…
Boyuna şiirler yazan bu ellerim
Şimdilerde bir şiir oldular.
Gözlerini, en çok gözlerin
Ve ellerini, en çok da ellerin
Sonra boynun , diyorum
Iste en çok durduğum yer orası.
Aklıma düşer de sürekli ,
Gönlümden düşmezler bir türlü.
Hiç kokmaz denilen bir çiçeğin
Ilk kez koktugunu sende gördüm.
Nikotin almayı unuttum bugün.
Yukarıdaki umrumda bile değil
Durup durup aşağı attığı külleri…
Aklıma geldikçe habire bir kuş göç ediyor
Tam boynumun çaprazından
Gözlerinin alt çukuruna…
Bilirler yüz yıl yaşayabilirim orada.
Ve sanki uzun süredir beklediğim martı,
Yuvasına kavusmuscasina bir duygu.
Ellerinle ,
Gözlerinle
En çok boynunla..
Boynun diyorum ,
Aklım uçup gidiyor
Ve kendime bir kafes arıyorum
Göz altı çukurlarında..
Boynun…
En büyük suçum,
En çok cezam
Hürriyetim
Kavgam

Ji

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.