Sarıldıkça Sarıldım…

Yüreğime düştüğünde bu acı

çığlıklarım çarptı boş duvarlara

hayal kırıklıklarımın üstüne akıttığım gözyaşlarım sardı bedenimi

sarsıldıkça sarsıldım

Kimse duymadı sesimi

kimse uzatmadı elini

bastırmadı yüreğine beni

Ben hep böyle yalnızdım

Sol yanımda garip bir huzursuzluk

Sol yanım

Göğüs kafesimin tam ortası inledi acıyla

Ben biraz daha güçsüzleştim

Göz kapaklarım ağırlaştı

Renkler tanımsızlaştı

Mavi yeşile karıştı

Tavandan sarkan sarı ışık karardı

Yalnızlığımınla baş başa kaldım

Bu korkutucu Karanlıklarda

Kendime sarıldım

Yalnızlığımın koynunda bir nebze huzur aradım.

Müge KOCAÇINAR

Bu yazı Müge KOCAÇINAR, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.