Yüreğime düştüğünde bu acı
çığlıklarım çarptı boş duvarlara
hayal kırıklıklarımın üstüne akıttığım gözyaşlarım sardı bedenimi
sarsıldıkça sarsıldım
Kimse duymadı sesimi
kimse uzatmadı elini
bastırmadı yüreğine beni
Ben hep böyle yalnızdım
Sol yanımda garip bir huzursuzluk
Sol yanım
Göğüs kafesimin tam ortası inledi acıyla
Ben biraz daha güçsüzleştim
Göz kapaklarım ağırlaştı
Renkler tanımsızlaştı
Mavi yeşile karıştı
Tavandan sarkan sarı ışık karardı
Yalnızlığımınla baş başa kaldım
Bu korkutucu Karanlıklarda
Kendime sarıldım
Yalnızlığımın koynunda bir nebze huzur aradım.
…
Müge KOCAÇINAR