içimde bir şey var
beni nokta nokta kemiren ve ardından ilmek ilmek ören
ve bu öyle bir şey ki;
benzi kışı avuçlayan sonbaharın karanlık grisinden daha karanlık
cımbız kadar nefesinde masumiyet doğuran yüklü
hatırlıyorum…
sanki bir kez daha karşılaşmıştık onunla geçmişte
mutlu bir nisan yağmurunda ben gökkuşağı kovalarken
o hüzün nişanesi gözyaşı çizdirmişti bana
oysa çok küçüktüm ben o denli ağlamak için
ve o günden sonra ona kaç tane ad koydum
bozuk frekans ayarlı iç gıcırtısı
kötüyü uzaklardan çağıran
huzursuzluğu artıran
içimde küfürden daha küfür anılsın diye
yıllar geçti aradan
sen ve ben yine iç içe geceleri uyutuyoruz
bu kez yener miyim seni bilmiyorum
bildiğim tek bir şey var
ben kaçtıkça senden bir yün yumağı gibi gitgide büyüyoruz…
Ahmet KİRAZ
bozuk frekans ayarlı iç gıcırtısı… için 1 cevap