İstemsizce…

Hak ettiklerin vardır bir de hak etmediklerin,
Bu dünya haksızlık dünyası bunu anladım da neden ben?
Diye soruyor istemsizce insan…
İlk kaybediş, ilk yarı yolda bırakılış değil bu
Her çaban batar ya her yapmaya çalıştığın kule yıkılır
Neden diye soruyor istemsizce insan…
Hiç mi başaramaz hiç mi sevmez karşısındaki insan?
Ayağa kalkmaya çalıştığım şu günlerde yine yedim bir tekme daha
Gururumun son zerresine kadar ayaklar altına almıştım oysa
Yüzsüzlüğümle gocunmadan çıktım karşına
Çıktım da ne oldu?
Feleğin sillesinden daha büyük bir sille yedim.
Çektin gittin bir tek söz bile etmeden,
Gülüşlerimiz geceyi aydınlattıktan hemen sonra ki o kapkara karanlığa
O zifiri karanlığa hani,
Gömdün beni hem de hiç acımadan
Neden diye soruyor istemsizce insan…
Elimde koca bir hiçlikle kaldım,
Yarın gelme, öbür gün de gelme
Bundan sonra uğrama yanıma,
Benimkisi ölümsüz karanlık
Artık işlemez senin gibilerin aydınlığı
Var git yoluna başkalarını aydınlatmaya..

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Merve BAŞARDI) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Merve BAŞARDI, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.