Sürgün…

Sahipsiz deryalarda,
Çorak topraklarda çıplak ayak…
Yürürdüm gözlerinden habersiz,
Nefes aldığımı sanarak.

Bir uçurum derinliği gözlerinin kıyısında,
En çok da sevdana sarılarak,
Sürgün olmuşum yüreğine,
Bakışlarına akarak.

Bahar yakındır sürgünlüğüm,
Çek sinene hasreti yalın ayak.
Yetiştim imdadına aşk,
Titreyen yüreğinden tutarak.

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sezai ORUK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.