Sek…

Oturuyorum şimdi tek başıma.
Koydum , önümde inançlarım.
Sek içiyorum hepsini.
Kutsadım yine bedenimi.
Sarhoş oldu ruhum.
Hâl böyle olunca,
Birbirine girdi yine
Saklımla, aklım.
Fırsatım yok ayırmaya.
Birkaç soru aklımda olan.
Ne yapmalı şimdi ?
Parmak ucundaki kül kokusuna tahammül mü etmeli?
Yoksa sıyrılıp acı siyahtan, yürek ritmini mi dinlemeli?
Işığın beynimde yarattığı kahrolası ağrıyı unutup,
Şiirin kollarına mı atmalıyım yoksa kendimi?

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Sek… için 1 cevap

Yorumlar kapalı.