Ama Neden

Mutlu hissettiğim düşler…
Tabela eski
Ben okunaksız sokağın üçüncü şahsı
ve
Adım bağrını eskittiğim erik ağacı kadar gevrek
Yaş bastıkça yarınlara küçüldüm
Bir damla kaldım gonca yaprağında
Oysa;
Bu yağmurlar bana da ıslak
Ben de sevmiyorum uzun kış gecelerini
Bu türkü benim de ilk duyduğumdan beri boynumu büken
Ama neden..?
Neden onca rakamın içinde adım küçük
Büyümek vardı içimde
Yelkenlenip okyanuslar kadar büyümek
Sevdirenlerimle bir ömür boyu büyümek

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.