(nit- ) ekim …

ekime küstüm önce..
bunca üşümüş yürek,
bunca gideni görmek..
zor ekimde sevmek.

ekime küstüm önce
çağırdı hüznü yüreğime..
bu kadar yağmurla ben ne yaparım,
yağan zamanı nasıl toplarım

ekim’den bir gün alıyorsun
ve koyuyorsun yüreğinin tam ortasına
ortalığı hüzün kavuruyor,
gözlerin uzaklara susuyor..

eylül bile daha mutlu şimdi!

her güne bir gözyaşı yetmez mi
ekim’e değer bence..
kuyusuna düştüm neyleyim ekim’in
Yusuf’un sessizliğine düştü kelimelerim..

ekimi unutma, güz zamanı
çeliğe su verir gibi
yağmurlar döktü gözlerime
sararmış zaman sararmış uykularla
toprağa düşmek kadar ölüm ve huzurdu
karanlık kuyularda


Ekim’e söyleyin, bana şiir yazsın..

..bitmedim sonra, bitemedim..
bir ekim türküsü tuttururum, gidemedim
ve yusuf’a yazılmış bir kuyu gözlerim..

Ekim’den size ne kaldı..?
Bana kelimeler kuyusu..

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sevgi AKBABA) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Şair Durağı, Sevgi AKBABA kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

(nit- ) ekim … için 1 cevap

Yorumlar kapalı.