Riya…

Kademe kademe kayboluyor insani vasıflar
Vicdan dokunmuyor artık yanlışın oyununa
Sorumsuzluklar diz boyu dev bir çöp yığını
Daha kaliteli bir nefes için satılıyor ulu orta karakter
Riya kokuyor her bir sokak…

Selamlar eskimiş, hatırlar neşesiz
Zoraki tavlanıyor boş kalan ümitler
Sırt sıvazlayan el nifak, haset hissettiriyor
Yalnızlık bir adım daha önde her dakika
Bostan korkuluğu gibi herkes sıradan
Riya kokuyor her bir sokak…

30.05.2015 / Tokat

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.