Emanet…

Korkmayın…
Elleri kolları bağlı cellatların
Rüyaya basıyor son karanlıkta pek çok ömür
Sessizlik kaybolacak
Çınar ağacının bağrına vura vura
Dalında sevilecek ezanla özgürlük
Yarın olduracak yine güneş
Uzanın karanlığa yıldızlar kadar
Dualar, bu kundak görmemiş sevdicekler
Hepsi Allah’a emanet..

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.