Dur…

Sessizlik…
Üşüyor şehir
Kocaman üşüyor
Büyük yalnızlığa şahit…

Basma o kaldırıma
Basma o geride kalanın acısına
Basma Basma Basma…
Yara çok taze üşüyor hasret…

Ulu orta güpegündüz bak her yer
Adım atsan insan
Adım atsan nefes
Bu yaşam herkese herkese yetecek
Dur haykırma…
Bu güzel yüz ezilecek
Dur dur işte zaman
Olmaz böyle
Bu vakit biraz geçmişe gidecek…

Üşüyor şehir
Üşüyor sevdiğim gözler
Üşüyorum…
Dur dur dur işte…

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.