Bir Özlem Nüshası…


Şairlerin dillendirdiği o meşhur aşkı yaşıyorum sayende
her günü rezil her günü rüsva
her günü gamlı her günü karanlık
Gözlerim çırılçıplak sen olmadan
Başka gözlere değdiğinde utanıyorum
Aşkımızın bütün mahremiyeti ortadadır diye
Ve sensizken ar perdesi niyetine
gözlerimin önüne indiriyorum göz kapaklarımı

İçimde seni arayan biri var
Seni deliler gibi özleyen
Seni delirir gibi özleyen

Bazen öyle varsın ki yanımda
Sensiz hayatın bana zindan olduğunu biliyorsun
Ve öyle güzel sarmalıyorsun ki
Canımın can olduğunu söylüyorsun
Bazen öyle yok oluyorsun ki
Binlerce kez dokunduğun ben değilim sanki
Yaban elleri yar biliyorsun
Görüyorum, çaresizim.

Mutlu olduğunu varsayıp
mutlu olmayı denedim nicelerce
Ama tek başınalık oturunca yanıma
dertlendim gecelerce
Sensiz gündüzler akşamla kıvranırken
nasıl ayakta kalırım senelerce

Kalemim tonla satırı adına karalamaya hala hevesli
ama dertlense de
kederlense de
sesini duymuyorsun
Sensiz anlattıklarım da hep aynı
Acı doluyum
Acıyorum kendime
Velhasıl kelam anlatılmakta bitmiyorsun
Seni çok özledim
gelmiyorsun, dokunmuyorsun
ve sevmiyorsun beni
inatçıyım hislerimde
VAZGEÇİLMİYORSUN.

Yine seni anlattığım bir nüshayı
özlem notlarıyla noktalıyorum
Ha özleyen sadece ben değilim bu arada
Benim hayatım hayatını özledi
ve unutmadan
DEVA seni çok özledi…

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ayşenur YILDIZ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Ayşenur YILDIZ, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.