Geceyi Uyandırmayalım…

Gece hissizliğe el sallıyor

Uyku penceresiz hırıltıda rüyasını kovalıyor

Ara ara büyüyor beceriksizlerin elinde

Bir iki sokak ötede tehlikeli kovalamaca

Siren sesine mahal vermeyecek tek tük deli sesi

Kimisi dertli, kimisi zil zurna sarhoş keyifli

Bir de oh ne ala memleket anası satayım der gibi perde arkasından sokağı izleyenleri

Ötede eller açılmış göğe yükseliyor

Bilmem kaç kişi bu şekilde arşa yükseliyor

Sahne tek hayat çok hangisini anlatayım

Sakın ha geceyi uyandırmayalım

En büyük belaları çat kapı gönül darlığına attırmayalım

 

 

 

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.