Sihr-i Tebessüm ve Milyon Yaşlık Senfoni…

Genzi yakıyor sabaha açılırken gecenin son siyah perdesi
Türlü betimlemeler ile zamansal sınır olmadan kendi kendime konuşuyorum
Her ne hikmetse sık tekrar edenlerde hep aynı tablo
Acabalar, keşkeler ve diğer estantaneli kelimeler baş aktör
Merasim görmeyen mavi önlüklü çocuk gibi ben de oralarda takılıyorum
Takıldıkça da içimde zıttıma düşen bir kahkaha ve onca gülsüz çıkmaz
İster istemez bu bulutsuzluğa kendimi bırakıyorum
Hem gülmek ironik de olsa baş ağrısına iyi geliyor
Kalabalıklar içinde bilhassa
Zayıf bir sihirbaz edasıyla evet bunca çıkmazı olan benim ben diyorum
Ve büyük kandırmaca ile;
Kaybettiklerimi bulamazsınız ki, bulamazsınız ki…

Ahmet KİRAZ

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.