Nereden Bilirdim…

Kısa kısa dinlerdim eskiden kendimi
Gam yüküne dokunmadan kandırırdım
Geçiştirirdim türlü bahanelerle o hissi
İçimde biriktiğini nereden bilirdim

Kalem ete kemiğe bürünür mü
Evet çoğu keresinde yaramı kapattı
Dışardan herkese her şey eskimemiş göründü
Ama nereden bilirdim hüznün irininin yüreğime aktığını

Öyle ya da böyle bir şekilde geçti zaman
Yüklendi ve otuzun peşine bir beş daha kattı
Ben pek çok şeyi henüz anlamadan
Nereden bilirdim tebessüm dolu geçmişin hatrını

Ahmet KİRAZ

Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.