Cam Kenarından Hayaller…

Çıkmıyorum evden
En son ne zaman kullandım asansörü bilmiyorum bile
Perdesiz kalan evimde ;
Kapı arasına koyulmuş bir tahta parçası gibi hayata sıkışıp kalıyorum
Kedimi özlüyorum bazen de ojesi çıkmış tırnaklarımın arasında gezdirdiğim hayallerimi
Saçlarım da kırıldı kalbim gibi
Kestirip atsam geçer mi ?
Geçmez işte saç gibi gelir yine en dibinden , ıssız kalbimden
Dolaşmaya çıkıyorum hüznümle
Akmayan bir çayın etrafında
Gözyaşlarımı akıtıyorum
Yaralarım kabuk bağlamıyor
Düşündükçe kaşıyorum yaralarımı
Yüreğimde su çiçeği çıkıyor
Yeniden çocuk oluyorum anne
Acıyan dizimin üzerinde uyutuyorum çocukluğumu
Hayallerim ağır aksak
Yüreğimi toplayıp taşınmak istiyorum bu mahalleden
Öyle dağınık ki kaç gün sürer toplamak
Ya bir yürek bulamazsam taşınacak
Kalıyorum yine aynı evde
Tozunu alıyor çamaşır yıkıyorum
Ayaklarım şişiyor yalnızlığa yürümekten de
Yalnızlık bitmiyor anne

@plsmustafasahin

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Mustafa Şahin) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Mustafa ŞAHİN, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.