Senden önce hep eksiktim.
Ya da mutluydum da farkında değildim.
Sen girmiştin hayatıma bir ekim sabahı,
Ölen hayallerimi sayende dirilttim.

Bu Ekim ayı hatıranla dolu,
bir yakadan baslasak bile gelmez sonu.
Yirmi Ekim günü bayramımdır benim,
Sen yeter ki iste uğrunda öleyim .

Sen doğdun,seninle büyüdüm,
Sen agladın,seninle öldüm.
Bir güldün seni severek uyandım ,
O gün ilk defa hayattan zevk aldım .

Bu içimdeki sey nedir anlam veremiyorum,
Bir sey var ki senden geçemiyorum .
Seni güldürmek için sebepler arıyorum,
Yüzünün asık olduğu gün,ölüme koşuyorum .

Seni sevdikce,sevesim geliyor,
Mevsim o gün bahara dönüyor .
Ufukta bir ışık var gözümü alıyor,
Cennet bildiğim kız bana gülümsüyor .

Yirmi Ekim gününün matemi onda saklı,
Nice insanlar gördüm o her birinden farklı.
Onun doğduğu günü kendime bayram ilan ettim,
Şunu anladım ki;
Şu hayatta sevmek nedir senden öğrendim .

Anil CÜR

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir