Bilinçli Şizofreni…

Sen yıkılalı çok oldu.
Her yıl birgün bilinçli şizofreni oluyorum.
Geldiğin gün hani, bulutlar yağmurun ebesi.
Ezilmeden, yuvasına ekmek kırıntısı götürebilen karınca gibi nihayete bakıyorum.
Oysa karınca nereden bilsin, onu ezecek şeyin yuvası olacağını?

Birazdım, ufacıktım ama sana bütün bir ekmek de taşıyabilirdim.
Ağustos böceğini bile iknaya düşürüdüm.
Kasımda gelirdi ve en sevdiğin türküleri yutardı ağzı.

Dı geçeli çok oldu.
Dılı hayal kurulmaz.
Bugünümü süreceğim bileklerine.

Bilinçli şizofreniyim yine.
Gün on dört, yuvam geldi.
Ufacık sırtımda bir tam ekmek, istikâmet belli.

Ağustos böceğinin beynini yıkadım.
Güneşli göklere bakamıyor.
Ay kasım, cırcır da geldi.
Ağzında şivesi bozuk bir türkü.
Konaklamak istediği kulak belli.

Hoş geldin yuvam.
Hoş geldin şizofreni.

Bu şiirin telif hakkı yazarın (İlayda ARI) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı İlayda ARI, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.