Yıldızlar Yandığında…

Yıldızlar yanar yanmaz
yüreğimi huzursuz eden bi his..
Geceleri mi gelirsiniz,
Yoksa hiç gitmez hep benimle misiniz?
Sokak çocuğuyum ben yırtık pantolonlu, ellerim çamur lekesi
Ve sen bencil çocuk, temiz, ak gömlekli.
Söylesene kirli olan hangimiz?
Hepimiz kirliyiz, hepimiz temiz.
Bak siyahın en koyu tonu sarmış gökyüzünü
Ama bu karanlık ne ki
asıl karanlık sardığında gönlünü.
İstediği kadar yağsın yağmur
Gelir mi bahar, papatyalar mı açar?
Aslında insan yalnız kendinden kaçar.
Bu şehir, benim şehrim
Peki neden yabancı gibiyim?
Her an kalkacak bir otobüsteyim.
El sallamak istiyorum beni uğurlayanlara,
Bakıyorum, kimse gelmemiş.
Gelsene hadi, otur yanıma
Yolumuz aynı galiba
Konuşmamışız hiç biz.
Sahi nereye gidiyoruz?
Ters yönden gelenler var.
Bunca insan ters yönden mi geliyor, olabilir mi?
Ya da benimdir yanlış şeritteki.
Sadece gidiyorum,
Geldiğim gibi.
Öylece, bilmeden kendimi.
İçimde bi his var..

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ayşe KAYA) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Ayşe KAYA, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Yıldızlar Yandığında… için 8 cevap

  1. Yasin der ki:

    Tanımlayacak kelime bulamıyorum tebrikler…

Yorumlar kapalı.