Bittik…

Zoruma gidiyor senin öyle uzakta durman,
Yüreğim kanıyor her yanımdan geçip gittiğinde..
Ruhumun derinliklerine kadar karardım
Daha da doğmaz oralara güneş kolay kolay bilirim.
Nasıl da gittin öyle tek bir şey söylemeden?
Gidiyorum bile demedin çocuk!
Bir sabah baktım ki gitmişsin,
Yapılır mı bu bize yapılır mı o günlere
Hiç mi hatırı yoktu,
Hiç mi sevmedin o günleri,
Bu kadar çabuk mu bıkacaktın benden, bizden?
Keşke hiç gelmeseydin, keşke hiç konuşmasaydık.
Hepsi hayatımın en büyük keşke’si
O kadar acı çektiriyorsun ki bana,
Mutlu günlerimizi anımsayamıyorum.
Bana bakışını unutamam çocuk bunu bil istedim.
Kimsede bakmaz sana benim gibi,
Herkes kolay vazgeçer, kimse gelmez yanına.
Bunu bil istedim.
Baksana ben hala vazgeçemedim,
Hala bu satırlardayım..
Vazgeçmem gerek biliyorum, senin gibi yapmam gerek
Ruhsuz bir şekilde dönüp gitmem gerek
Artık anlamam gerek olmayacağını..
Söyle bana çocuk gelmeyeceksin değil mi geri?
Çünkü benim sana bu son seslenişim.
Yoruldum ben artık ve bu kalem son kez karalıyor senin için
Çünkü..
Bitti artık, çünkü sen bitirdin
Öyle sessizce biz bittik..

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Merve BAŞARDI) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Merve BAŞARDI, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.