2 Akreple Yelkovan

Çekilsem kendi önümden
ve izin versem gitmeme.
Çok uzak yerler lazım değil, iki adım ötesini görsem yeter.
İlk köşe başında bassam çığlığı.

Hayatla olan randevularımda
yelkovan koşar adımlarla gerisinde bırakırken beni zamanın
akrepler zehrini kanıma boca etmekle meşguldü.
Ne ara kaçırdım son treni bilmiyorum,
o gün bugündür yollardayım yalınayak.
Ayağıma batan dikenlerin sızısıdır kalbimde hissettiğim diyorum kendi kendime.
İnanmadığımı bildiğim halde.
Kurduğum mahkemelerde kendimi sorguya çekiyor,
müebbet hapse çarptırıyorum sonra.
Bir ömür, iki ömür, üç, beş belki yedi ömür birden hissediyorum
zamanın ağırlığını üzerimde.
Akreple yelkovanın yarışını ben kaybediyorum
orada olmadığım halde.
Haksızlık bu! Ateşe veriyorum kurduğum mahkemeyi.

Hala içimde bastırılmış o çığlıkla
bir başka köşe başına yöneliyorum.
Bir hikmeti yok köşe başlarının ama
insan beklentilerinin kendisini beklediğini sanıyor o köşe başlarında.
İç cebimizde sakladığımız kaçıncı yanılgı bu bilmiyorum.

Gölgelerin düştüğü duvarlara bakıp
gerçeklik olarak algılıyorum belli belirsiz siluetleri,
kendi varlığıma bile şöyle böyle inanırken.
Dönsem şu köşe başından
gölgem yine yanımda olur mu diye düşünüyorum.
Tam bu sırada
akreple yelkovan yine aleyhime işler çeviriyorlar.
Dönüp durdukları dairede
beni bir çemberin içine hapsettiklerinin
farkında değiller mi acaba.

Ben bu şekilde düşünürken gölgeler sessiz sedasız ayrılıyor yanımdan.
Yine bastırılmış çığlığım, akrep, ben ve yelkovan kalıyoruz köşe başında.
Ne yapacağımıza dair bir fikrimiz yok,
gidilecek bir köşe başı da kalmadı.
Yelkovan kendi yolunda,
akrep zehrinin son damlasıyla
kanıma karışıp yol almaya başlıyor damarlarımda,
zaman
son randevumuzu da kaçırmamın intikamını
yine bir şeyler alarak benden ödetiyor.

Boğazımda düğümlenen çığlığı yutkunarak
oturuyorum son köşe başında.
Yelkovan menzile vardığında
akrep zehrini ruhuma geçirecek
ve zaman silecek beni bütün bu gölgelerin içinden.
Yeni gölgeler için yeni çemberler çizecek akreple yelkovan,
zaman yine kaçırılacağını bile bile
randevular ayarlayacak yeni kurbanlarına.
Ve ben,
Bilmem kaç kişi daha olup çökeceğim
kaç köşe başına daha.

Bu eserin telif hakkı yazarın (Mavroliva) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Mavroliva, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.