Çocuklar Ölüyor

Ben çocukken bir şarkı vardı

“Bir dünya bırakın biz çocuklara

Göz yaşlarıyla ıslanmış olmasın” diye

Şimdi her yer ıslak, kan ve gözyaşıyla

Uçurtmalar çocukların ellerine

Ulaşamadan parçalanmış,

Dikenli teller minik bedenlere değmiş

Annesinin sözünü dinleyip

Sigaradan uzak duracakken

Annesini kara toprağa vermiş

Şimdi annesi onun dualarını dinleyecek

Ya da annesi çocuğuna ağıtlar yakacak

Bir kurşun yetiyor işte,

Hayatları, hayalleri yıkmaya tek bir kurşun

Biz yaşlandıkça, dünya parçalanıyor

Çocuklar ölüyor, biz yaşlanıyoruz

Çocuklar ölüyor, dünya ağlamıyor

Çocuklar ölüyor,

Biz bir dünya bırakamıyoruz saf ve temiz

Silahlar, savaşlar, katliamlar

Bir de Afrika ve bilmediğimiz nice yerler var

Onlara da açlık kurşunu sıkıyorlar

Ve çocuklar ölüyor, açlıktan

Oyuncak değil hayalleri bir lokma ekmek

Sinekler uçuşuyor bedenlerinde

Uçurtma olsa ellerinde uçuramayacaklar

Küçük kolları yetmeyecek onu uçurmaya

Uçan uçurtmaya bakmaya bile

Çocuklar ölüyor, dünya ağlamıyor

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ahu ÖZTÜRK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.