Üşüyen Cümleler…

Karasal iklimin etkisinden midir bilmem
Ayaz kokar mısralarım
Güneşin parıltısı
Denizin dalgası
Kuşların cıvıltısı yoktur satırlarımda

Martılara simit atan çocuklar,
Sahilde el ele dolaşan çiftler görmezsiniz
Veya kıyıya yanaşan vapurun sesini
Duyamazsınız cümlelerin sonunda

Çocuk sesleri olur ara sokaklarda
Bir poşetle kar üstünde kayan
Üstünü karın beyazına ,kömürün isine boyayan
Ve tek tedirginliği akşam ezanı olan
Çocuk seslerini duyabilirsiniz..

Bir adam geçer yol ortasından,
Gece gibi gözleri
Eskimiş paltosuyla
Sobaya atacak, bir çuval kömür almış olmanın
Mutluluğuyla..


Bu yazının telif hakkı şairin (Muhammed Enes KAN) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Bu yazı Muhammed Enes KAN, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.