Gözlerin…

Yakıyordu kışın en çetin ayazında,
Yakıyordu tüm üşüyen titremişliklerimi,
Ceylan gözlerin…

Tutuşuyordu baharın özlemiyle şita,
Kurulmuştu aşkın dergahı yüreğimde,
Yargılıyordu bakışlarımı gözlerin…

Suspus olmuş güneş,
Isıtamaz olmuş dahi kendisini,
Isıtıyordu lakin ruhumu gözlerin…

Sayıyordum geceleri,
Sensiz geçen arsız gündüzleri,
Sessizce bakıyordu gözlerin…

Yağmurlara yükledim tüm suçu,
Suyumdan çaldı bulutlar,
İçime içime ağlıyordu gözlerin…

Duyuyordum çocukluğumun sesini,
Koşuyordu oradan oraya,
İzliyordu beni o zaman dahi gözlerin…

Yaşıyordum biçare, yaşanması gerekenleri,
Üstüme çok geliyordu zaman,
Yine de zaman tanıyordu gözlerin…

Sezai ORUK

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Gözlerin… için 1 cevap

  1. Sezai der ki:

    Fon müziği bir harika üstad. .

Yorumlar kapalı.