Acıtan Sensizlik…

O kadar koydu ki yokluğun içim üşüyor.
Yokluğun aklıma geldikçe ürperiyor içim.
Anafora kapılmış gibi en derine çekiliyorum sanki,
Nefesim kesiliyor,her esen rüzgarda canım acıyor,
azap oluyor sensiz esen her rüzgar.
Şimdi Uçan kuşlara bile düşman kesildim.
Sensiz,Yağan yağmurda ıslanmak ağırıma gidiyor.
Saatlerce, günlerce uyumak istiyorum sensizliği yaşamaktansa hiç olmamayı yeğliyorum.

Letafet

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir