Salacak…

Salacak Sahili’nde zavallı biçareyim
Karşımda Kız Kulesi
Gün batarken martılar çığlık çığlığa
Kendimi susturamadım
Onları susturmaya nasıl gücüm yetecek
Kızıllığın içinde kayboluyorum
Yüreğim kor olmuş, alev alev
İçime sığamadım, Üsküdar’ı talan ettim
Kokun terk etmemiş, esir almış
Önce İstanbul’u sonra beni
İki çay geldi şimdi
Garson da anlamış
Söküp atamadığımı seni
Dalgalar hırçın, martılar hoyrat
Bense yoluna divane olmuş abdal bir adam
Denize baktıkça gözlerin gelir aklıma
Boncuktan gözlerin
Gün ışığı saçlarını hatırlatır
Kalbime kazıdığın sırma saçların
Bardakta gamzelerin
Ömrümün baharı gülüşün
Salacak’ı öylece bıraktım
İki çay kaldı geriye
Biri benim
Diğeriyse umutla beklediğim senin…

Reyhan ARICI

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Salacak… için 2 cevap

  1. Abdulkadir der ki:

    Harikulade. İstanbul’u bundan daha iyi kimseden dinlememiştim.

Yorumlar kapalı.