Öğretmenim…

Bütün karanlığın ulu güneşi,
Her gece gönlüme dol öğretmenim.
Kim ki çıkmak ister ömür dağına,
Ancak senden başlar yol öğretmenim.

Hep çürüsün sana küfreden diller,
Kökten kopsun sana taş atan eller,
Senden küçük güzellikler, güzeller,
Sendeki bir başka hal öğretmenim.

Satır satır düşüncemde kanımsın,
Kanımın içinde başka canımsın,
Yaradandan sonra küçük tanrımsın,
Sende hikmet, kudret bol öğretmenim.

Adaletin A harfini sen yazdın,
Zorluklaları sen öğrettin, sen çözdün,
Hesabı keşfettin, atomu ezdin,
Sana tüm engeller kul öğretmenim.

Sen ağlarken ya ben nasıl güleyim?
Rehbersiz menzili nasıl bulayım?
Eline, gönlüne kurban olayım,
İşte bir canım var, al öğretmenim.

Mahzuni sızlanır övgüm az diye,
Benden neler çektin, oku, yaz diye,
Gene yatır dizlerine saz diye,
Beni ölene dek çal öğretmenim…

Aşık Mahzuni Şerif

Bu yazı Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Öğretmenim… için 1 cevap

  1. Ayşe Nur Akpolat der ki:

    Yasamin boyunca minnetle sndigin kisileri sorduklaeinda şuphesiz annem ogretmenim babamdi derdim hangimiz unuturuz o okulla tanistigimiz ilk gunumuzu o gun oyle bir heyecan ki korkuyla karisik bir mutluluk yasamistik annemizin kollarindan ogretmenimizin kollarina teslim edildigimiz bizi biz yapan ogretmenlerimize emanet edilmistik annemiz artik bize verdigi emegi o andan itibaren ogretmenimizle paylasarak bizi el birligiyle yarinlara hazirlsmislardi.iste bu yuzden kutsaldi ogretmen bu yuzden kalbimizdeydi ogretmen bu yuzden hala sevgisini yuregimizde sakladagimiz unutamadigimiz varligimizdi ogretmen
    Acaba yasiyormu diye izini kaybettigim ogretmenim senin de ogretmenler gunun kutlu olsun izini kaybetsrmde giysbinda tebrik ediyor ve seni kalbimde sakliyorum
    Birgun biryerde bu dunya olmasa da diger alemde bulusmak dilegiyle basimin taci ogretmenim

Yorumlar kapalı.