Mehmet Söylemez Şiirleri…

İlk Ay…

Yeni bir sayfaya dökülüyor kelimeler,

Bana umutla birlikte bulutları ver.

Tam olmak istediğim gönlündeki yer,

Yerle yeksan hayatlarla yine bana gel…

Her şiir yazılır ilk cümlesi özel,

Sana sunduğum hayaller yeterince güzel,

Kamulaşan aşklar bir bende tüzel,

Gönlümün denizinde bir sensin yüzen.

Yine kar yağıyor titriyor ateşim,

Sen bana yazılda ol hayat eşim,

Parçalanan gelecek seninle bireşim,

Yoluna serdiğim yüreğin yok bir eşi.

Kalbindeki yaralara dermanım, lütfen kanama,

Söylediklerim sana özel nolur beni kınama.

Aynı acıda boy verip cehennemdeki kaynama,

Göreceğin sensin baktığında kalp aynama…

Yağmurlara ket vurdum şehirlere milimler,

Sana olan sevgimi açıklayayım bilimle,

Bana düşenden vazgeçtim acı ve elimle,

Seni karşılayacağım kırmızı bir kilimle…

Baharlardan vazgeçtim sen oldun iklimim,

Bütün çiçekler varda papatya mütemmim,

Sana yazdıklarımın gönlümün taksiri,

Aklıma düşenler yıldızların tamimi.

Aşkı sende yaşadım sen bana yarsın,

Beni ayakta tutan en güçlü arsın,

Yüreğimdeki yangına yağan kar,

Hep yanımda ol sevdam seni sarsın…

Gönderilmemiş Mektuplar I

Merhaba Sevgili,

Sen bende dumanı üstünde çayın demi,

Türkülerle akıtılan gözlerden nemi,

Seni ne kadar sevdiğimi görse kıskanır nebi,

Gönül çeşmemden su iç senin için sebil…

Gözlerim aşkımın güvenilir kefili,

Sen yoksan ben her zaman sefilim,

Anlamadığım, aşk denilen sek ilim,

Yüreğime dokuduğu sen desenli kilim…

Sen desen koşar gelirim yüreğim sana açık,

Sen desen ben nakkaş ilmek ilmek işlemeye hazırım,

Sen neşenden vazgeçme, ben varoş kaçık,

Sen açık denize ben sana aşığım…

Yalnızlığımda düşünceler senin suretin,

Ciğerlerim seni solur olmuş bu benim setim,

Kalp dediğimiz sol taraftaki etin,

Senin yanında ederi birkaç satır metin…

Sözlerin gönül tahtında ferman,

Yokluğun bende olabildiğince harman,

Sensizlikte yoldaşım tek nefeslik sarmam,

Senden sürgün yedi, düşüncelerim karma…

Kadını şaraba benzetmek berduş işi,

Zamanı güzel kılmak kadının işi,

Dünyalığım değil ol ahiret eşim,

Kıl dünyamı güzel bulunmasın bir eşi…

Gözlerin kuş tüyü yastık yeşil çimen kokusu,

Rabbim seni kötülüklerden korusun,

Sana yazdıklarımla yok oldu şehir korusu,

Bana olan sevgin değil nefretin kurusun…

Yüzünü avuçlarıma alamadım gözyaşların ziyan oldu,

Şiir denilen külfette şairler boldu,

Madem beni yüreğinden kovdun,

Şiirler bende ziyan oldu…

Tebessümün yıllara muadil,

Benden ayrı kalmak mı adil?

Seni seviyorum görme beni hakir,

Duygularım yüreğime fazlasıyla hâkim

Gönderilmemiş Mektuplar II

Merhaba Sevgili,

Yaz geldi senin gülüşünle,

Sen güle ben kokuna hasret,

Kasvet bağladı sokaklar benim gam yükümden,

Sen hüküm ver ben şiirlerle sana yönelirim…

Sönmez ateşim sen benim harım, buharım, buhranım,

İçinde sen geçen her şey benim kalp ağrım,

Sen güzü sevmiyorsun diye yaprak dökmedim ben,

Yanında kalmak acı veriyor diye geriye dönüp bakmadım ben,

Sana yazdığım mektupların ucunu yakmadım,

Sen su ferahlığısın diye hiç yanmadım ben…

Seninle hiç yan yana olmadık,

Hüznünde ve kederinde gözlerine dolmadım,

Özür dilerim! Kursağımda ki kelimeler solmadı,

“Nasılsın bitanem?” diye hiç sormadım…

Seninle tatlı kavgaların önemini bilmedik,

Geçmişi rest çekip var olanı silmedim,

Hiçbir zaman rüyaları sevmedin,

Yıllardır bekliyorum bir gün çıkıp gelmedin…

Yağmurlar bize neşe katmadı,

Elimde bir fotoğrafın var onu asla atmadım,

Geceler gündüze harman olurken,

Ben ecele sarılıp yatmadım…

Abı hayat oldun mevsimleri dökülmüş dünyama,

Gözlerim yama oldu ağyar olmuş sevdama,

Seninle ihtiyacım yok yağmurlu günde bir dama,

Sürükleniyor yüreğim aşk denilen girdaba…

Bugüne kadar senden hiçbir şey saklamadım,

Hatalarımı inkâr edip kendimi hiç aklamadım,

Toz bağlayan vicdanımı paklamadım,

Korkma! Öfken beni yakmamalı…

Galiba yerin yok senin kesin yasanda,

Yazdıklarımı biriktir yüreğindeki kasanda,

Beni yaşatan sensin bırakmayıp asanda,

Sorguluyor yüreğin yine ahlak masanda…

Sensiz aldığım nefesin önemi yoktu,

Kalbim senin sevginden fazlasıyla toktu,

Bir gülüşün benim için az değil çoktu,

Yaşayamadıklarımız kuvvetli bir şoktu…

Sen benim için Cennet köşesi,

Bırakmam seni Gönlümün Düşesi,

Kalemim senin için satırlar döşesin,

Güllere kızma varmış yoluna düşesi…

Dile gelmeyenler gök kubbede saklı,

Güzelliğin utandırıyor yıldızlarda haklı,

Ay karamsar olmuş senin yüzünden,

Güneş utanmıyorsa onunda yok aklı…

Rüzgârların saçlarınla uyumu,

Senin için değiştirdim aykırı huyumu,

Sen gidersen derine kaz kuyumu,

Çiçeklere verirsin hayat suyumu…

Gözlerini benden neden kaçırdın?

Mutluluğu benden sen aşırdın,

İstesen seni Kâbe’ye taşırdım,

Beni yalnızlığa bırakmana çok şaşırdım…

Sözlerin anlamsız olduğunu inan bende biliyorum,

Senin mutlu olmanı yürekten diliyorum,

Seni vicdanına bırakıyorum, benim aşk yolum,

Senden beklediğim güzel bir yorum…

Sana dünyayı versem havasını solur musun?

Kalbimi emanet etsem onu her zaman korur musun?

Her şeyi boş versem kapansam ayaklarına,

Benim yinede Cennet’im olur musun?

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir