Sezgi…

Durun bir zaman.
Susun,sessizliği dinleyin.
Henüz düzgünken nefesiniz onun sesini dinleyin.
Varlığınızın ritmik sesini dinleyin.
Neyi düşünmek için dinliyorsunuz müziği ya da dinlerken ne düşünüyorsunuz?
Susturun onu,hemen düşüncenizin içindeki sesi veya düşüncenizin sebebini dinleyin.
Karanlık gecede nöbet tutan ayın fısıltısını dinleyin…
Gündüzleri rüzgar ve ağaçların tartışmasını dinleyin.
Yağmurun toprağa o sert düşüşünden doğan sesi;
geçmişimizden kalan isteklerinizin,kaybettiklerinizin,elinizin tersiyle itip şimdi var gücünüzle çekseniz de gelmeyenlerinizden yüzünüze inen tokat sesine benzetin.
Şimdi benzinizin solukluğunu damlatan musluğun sesine benzetin.
Birilerinin sevinç çığlıklarını dinleyin ama hemen ardından ağıtlara da kulak verin.
Aklınız durgun su sesiyse, duygularınız çılgın dalga sesiyse aman birini diğerinden fazla sevmeyin.
Kendinize gelin!
Her daim doğru yeri,yeteri kadar dinleyin.
Arada kalırsanız da köşeye çekilip dinlenin…

Ayşegül IŞIK

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir