Rüya…

Geceyi uğurlayan gülüşleri rüzgarda

Gözleri uzaklar denilen yeni bir yer.

Karanlıkta seslerin en korkunçu,

Kimim ki ben ? Sana rüyalar taşıyan

Bir avuç suda boğulan hayaller

Denizin içinde bulunan aşk..

Yol bekleyenin gönlü dört nala suskun

Elleri kömür, Gözlerinde bacası tüten evi

Cebindeki gökyüzü, Saçlarında kuşlar

Arkasında kocaman turuncu günün gülümsemesi

Kıyılarına vuran denizi çok sevmişti…

Cem BAĞLIOĞLU

Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.