Kategori arşivi: Nurullah KARAKUŞ

Saat

Akşam üzeri.. Saat sekiz buçuk. Yağmur yağıyor, Şimşek çakıyor, Gök gürüldüyor.. Korkun mu beni sana getiren, Yoksa kokun mu seni bana.. O sıcak battaniyenin altında, Soğuk, bir çift küçük ayak.. Gece yarısına çeyrek var.. Sevgi sözcükleri ne ara döküldü, Ne … Okumaya devam et

Nurullah KARAKUŞ, Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Saat için yorumlar kapalı

Kadın Yürüyor

Bir kadın, bir adam.. Savaş var yakında. Adam savaşa gidiyor, Kadının karnında bebek. Geleceğim diyor, savaş bitmek üzere. Yarın öğle namazında, Limanda.. Kadın sahile iniyor, Başlıyor Limana yürümeye.. Kadın, Çocuk erik istiyor, Kadın yürüyor! Çocuk karnında.. Çocuk süt istiyor, Kadın … Okumaya devam et

Nurullah KARAKUŞ, Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Kadın Yürüyor için yorumlar kapalı

Galata Kulesi

Ben Galata kulesiyim, kız kulesine aşık olan.. Koca İstanbulda imkansız olan. Zengin kız fakir oğlan misali, İkimizde farklı dünyaların insanı. O denizde özgür, ben karada bir ağaç gibi mahkûm, İstesemde kımıldayamam. O uzun zamandır birini bekliyor gibi, gelmeyen birini. Ben … Okumaya devam et

Nurullah KARAKUŞ, Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Galata Kulesi için yorumlar kapalı